وقتی که از راه میرسی / وقتی میای از سَفَرِت

رنگ بهار میشه دلم از نرگس بال و پَرِت

بوی گُلایِ پیرهَنِت می پیچه توی خونه مون

قَناریا کِز میکنن اَشکا میشن بهونه مون

آغوش تنگمون بازم گُرّ میگیره توی قفس

صورتا از تب بوسه میسوزه از هُرم نفس

کویر پژمرده ی دل شمیم باغ میشه باز

شبای بی نور چشام پر از چراغ میشه باز

آخ که اگه یه روز بیای کوچه ها آفتابی میشه

بهونه ها قهر می کُنن دل پُرِ بیتابی میشه

تو کوچه ها خیابونا آینه فرش میکنن

هر چی دعا مونده بَرات راهی عرش میکنن

برام بگو چند تا دعا مونده که فردا برسی

چنتا زمستون بره تا یک شب یلدا برسی

تا سر کوچه برسی چنتا دیگه خونه داری

چنتا شهید منتظر گوشه گلخونه داری

بگو که فردا میرسی سر قرارمون بگو

بگو تا آروم بگیره این دل بی قرارمون