نه صدای پنجره میشکنه با یه تکه سنگ

نه سکوت لعنتی خسته میشه با حرف زنگ

نه چشام خیره میمونه به یه سقف یه پنجره

نه تو این شب سیاه می خونه حتا زنجره

تو گوشم یکی میگه که تنهایی یار منه

از امشب تا آخر دنیا جنون کار منه

دیگه از امشب همه ساعتا کوکن دقیقن

دیگه از امشب سکوت با تنهایی هام رفیقن

دیگه چشمامو نمی خام که ببینه هر نگاهی

بازم آرزو کنه کاش ببینم دریا رو گاهی

اگه یه روزی ببینم آسمون بارونی باز

می خونم عشق قدیمو  همراه سازم و آواز

اینجا مهربونترین چشم خیره ی یه نازنین

اینجا برقی از نگاهت خورشید یه سرزمین

نکش این امید فردا نسوزون دلم رو اینجور

نزار عاشقی بمیره  تو دلی نحیف و رنجور