با ماه هم نشینی

مست رخ نسیمی

با رود می نوازی

همسفر قدیمی

نشستی و دلم رو

محک زدی چه ساده

خواب از سرم پروندی

مثل غبار جاده

یک لحظه از نگاهت

این خاک کیمیا شد

هر قدر ساده بودم

پرستشم ریا شد

این روزهای بی من

با آسمان قرینی

غرق نگاهم اینک

از بس که دلنشینی

این شوق آشنایی

همکیش موج بد شد

چون هم نشین ماهی

دل گیر جذر و مد شد