شب و دوباره گم شدن تو بستر دنیای خواب

یه آسمون سکوتی و یه دنیا حرف بی جواب

یه عمره که منتظریم برای یک خواب عمیق

یه عمره که مست توایم از بوی این بیت عتیق

تو آغوش بارونیت من و دوباره خیس شدن

میخام سکوتو بشکنم با یک اشاره هیس شدن

هر جا که دنیای منه خواب و سکوت و سادگی

تنها وفادار زمین منم یه دنیا بندگی

فقط تو این دنیا نبود که آخر حرفا بودی

دنیای خوابمم نبود اگر تو اونجا نبودی

با من بخون ترانه ای حرفی از آسمون بزن

این خفته ی گنگ و خموش با ترکه ی جنون بزن

دوباره شب دوباره خواب دوباره سایه ی شتاب

دوباره کوه دوباره روح دوباره آیه ی کتاب  

چند وقت پیش خواهر زاده عزیزم جناب آقای کاکایی ( عبدالستار ) از وجود رمز عبور در نیمه ی ترانه هام گله ی ظریفی کرده بودند که برای جبران این رنجش ترانه ناقابل زیر به صورت کامل پیش کش این هنرمند قابل می کنم ؛ امید وارم هم ایشان و هم همه خوانندگان محترم وبلاگ بپذیرند.

توضیح اینکه درج رمز عبور بهانه ای برای آشنایی بیشتر با همراهان گرامی و به یادگار گرفتن ایمیل این عزیزان برای اطلاع رسانی می باشد.

خواب شبانه خواب تو خواب ترانه بارون

خواب قدم زدن زیر موجای رود کارون

آره موجِ آره موجِ دریای منو تب تو

این تلاطمهای قلبم مال قهرای شب تو

ناخدای دلشکستم نا امید ازین شب تار

بِسپُرم به موجِ دریا به نوازش های گیتار

می خونم آواز دریا رو به سوی نور فانوس

میگیرم آغوش مرگو تو شبانه های کابوس

می رسم به آخرین شب به غم ساحل خاموش

هیچ نشونه ای نمونده ، بندرم کرده فراموش

تو بمون با من تنها ، بخون آخرین غزل رو

بچش این تندی تلخو ، طعم این ماه عسل رو

از پنجره نگاه بکن  پائیز دنیای منو

دونه به دونه خط زدن برگای فردای منو

برگای زرد رو زمین  تنو نشونه رفته

تمومه این عمر تباه بهم نگو نه رفته

یه ساعتو یه گوله برف  به شاخه هم یه برگ زرد

به آخر دنیا رسید  نشون میده این تن سرد

باز فریب تو رو خوردم نگو کار سرنوشته

نگو تا آخر دنیا جای ما شرق بهشته

نمی خام که تازه باشم با گناه موندگاری

نمی خام که داشته باشم زخم کهنه یادگاری

بوی هجرت می ده دستات انگاری فصل عبوره

بوی گندم بوی سیبه این خدا چقدر صبوره

جنس خاکم طعم غربت با فنا بودن سرشته

انگاری تو گوشمه بادکه خونت شرق بهشته