یکشنبه 15 خرداد 1390 مصادف شد با درگذشت « مادر همسرم »

برای او که مادرم بود:

کی می تونه برسه به تو که دوری

بتونه ماهو ببینه نگه تو یه پارچه نوری

 کی می تونه خودشو تا تو بیاره

بتونه عشق دلارو مثل بوسه پات بکاره

 کی می تونه نگه رفتنِ تو حیفه

بتونه با تو بخنده نگه حرف زدن چه کیفه

پاشو گوشی رو تو بردار تا بگم خبر چه داری

پاشو تا برات بگم که خبر از دلم نداری

رفتی و فرصت حرفام رو پدال گاز تموم شد

جاده بام نامهربون بود ساعتامون بد حروم شد

نرسیدم  تا بتونم مهمون قلب تو باشم

تا از این خواب نکرده بتونم بهت زده پاشم

نرسیدمو تموم شد دیدن خوابتو ای وای

نرسیدم تا ببینم صورت ماهتو ای وای