رو سر دنیام تو خراب شدی بد

ساده شدی تو سر راه من سد

غرورمو شکستی با زرنگی

مثل فرو ریختن برج سنگی

روی دوست دارمو خط کشیدی

چه زود به انتهای خط رسیدی

حالا منم یه طرح بی خط و رنگ

یه برج ویران شده با تلی سنگ

حالا منم که روی خط جاده

تنها و بی همسفرم پیاده

باش و منو تا آخر دور ببر

تا گل خورشید تا خود نور ببر

باش و بساز این دل بی ترانه

برج فرو ریخته مو عاشقانه

باش و دوباره زنده کن غرورو

 برج فرو ریخته ی زیر و رو رو