مأمور آمد و در مشت قبضی مچاله داشت

مأمور آب و برق و تلفن نبود

مأمور مرگ بود که قبضی حواله داد

قبضی مچاله که در مشت خفته بود

قبضی که سالها در مشت به در بسته خورده بود

مأمور رفت

من ماندم و قبض مچاله ای در مشت

نگاه کردم و دلم به حالش سوخت

بیچاره خسته بود

مبهوت ماندم که چقدر دیر رسیده بود

مشت و قبض را وا کردم

تا این سفیر خمیده را

ز تکلف رها کنم

با پیکری سیاه از روز و ماه و سال و رقمهای بیشمار

منهای تن از گریه های من

ضرب پیمانه در بطری شراب

جمع فریب با گودی کلاه

و تقسیم قمار بر تخته های نرد

اما ... اینجا از ریاضی وجود

چیزی کم گذاشته بود

چیزی شبیه روح

در مستطیل خالی مهلت پرداخت.!